صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها XD سینما تاتر کمدی بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت امیر حسین علم الهدی : خود را عقل کل ندانيم!

 ضمن تبريك فرارسيدن ماه مبارك رمضان و آرزوي قبولي طاعات براي همه مسلمانان، بدينوسيله ياد و خاطره 175 غواص شهيد گرانقدر جنگ تحميلي را گرامي مي دارم.
اوضاع نمايش ماه رمضان امسال اميدواركننده است؛ قرار است فصل مرده هرسال (به جز پارسال و سال 1388 اولين سال طرح از اذان تا اذان) امسال رنگ و بويي از رونق بگيرد. جاي خوشحالي است وجود اين فضاي مهماني خدا ودر کنار آن رونق سينماهاي كشور؛ اميدوارم اين ماه عزيز براي همه فعالان حوزه فرهنگ و هنر تا پايان سال جاري پربركت باشد. همچنين اميدوارم در شش ماهه دوم سال نيز شاهد كاهش چشمگير فيلم هاي مدعي داشتن مخاطب نسبتا بيشترنباشيم (تعمدا نام فيلم مدعي را بيان نكردم) نمي توان براي يك فيلم استقبال بيش از يک ميليون نفر مخاطب را در سالجاري پيش بيني کنم. هرچند اميدوارم اقبال مخاطبان به فيلمهاي «رستاخيز» و «محمد (ص)» پيش بيني ام را نادرست نشان دهند. صرف نطر از اکران اين دو فيلم، چنانچه فيلمي به تعداد مخاطب بيش از يک ميليون نفر برسد بايد 6 تا 7 ميليارد تومان فروش نمايد!) به هرحال اكران اكثر فيلم هاي با مخاطب بيشتر از ساير فيلم ها در شش ماهه اول، چشم انداز شش ماهه دوم امسال را كمي مبهم مي سازد.
حضور شش گروه سينمايي به همراه يك گروه آزاد همچنان با توجه به ساختار نمايش سينماهاي تهران و كشور مهمترين اشتباه متوليان دولتي و صنفي سينماي ايران است. معتقدم كه نمايندگان محترم دولت و شوراي صنفي تصوير روشني از فضاي به شدت مغشوش نمايش ندارند، از طرف ديگر تحليلي هم از ضرورت كاهش گروه هاي سينمايي با راه اندازي گروه سينمايي هنر و تجربه نزد اين عزيزان موجود نيست.
تحليل نگارنده اين است كه با راه اندازي اين گروه سينمايي كه مختص سينماي مستقل و مخاطب محدودتر نسبت سينماي عام است (البته نه همه سينما) متوليان حوزه توزيع و نمايش چاره اي ندارند ضمن تجديدنظر و حذف سازوكارهاي فرسوده گروه هاي سينمايي، نسبت به اقتصاد سينما با حساسيت بيشتري رفتار نمايند؛ خود اين عزيزان مي دانند سينماي ايران با اين ساختار در نهايت مي تواند در يك زمان مشخص، جوابگوي حداكثر3 فيلم مدعي فروش باشد و تبعا امكان فروش بيشتر براي هرفيلم درگروه بندي هفت گانه امكان پذير نيست؛ 3 فيلم جديد ماه رمضان و ادامه اكران فيلم «نهنگ عنبر» و خيز «رستاخيز» و «دوران عاشقي» براي نمايش عيد فطر با جذب مخاطب بيشتر و كمبود فضاي نمايشي در گلوگاه هاي موجود سينماي ايران و شهرستان ها، باعث ايجاد تضاد منافع ميان فيلم ها خواهد شد؛ يعني فيلم هايي كه مي تواند مخاطب بيشتري را جذب کنند در اين مدت با كاهش فروش مواجه خواهند شد و هيچ فيلمي نمي تواند به دليل تقسيم ظرفيت گلوگاه هاي سينمايي براي6 تا 7 فيلم از فروش مناسبي برخوردار شود!
بايد پذيرفت که بعضي از زمان هاي مورد نياز نسبت به كاهش اكران فيلم در سينماهاي كشور اقدام کنيم تا ضمن افزايش بهره وري سينماهاي كشور، نسبت به فروش بالآي فيلم ها واكنش منطقي نشان دهد. «وحي منزل» دانستن آيين نامه پر اشكال شوراي محترم صنفي كه همه گلوگاه هاي سينمايي را با ساير سينماهاي تك سالن با يك چوب مي راند (همه جاي دنيا پرديس ها ساخته مي شوند تا ضمن تنوع در مضامين فيلم ها امكان زيرباربردن چند سالن براي فيلم هاي پرفروش را نيز مهيا کنند اما در ايران هرسالن پرديس يك سالن مجزأ و تك شناسايي مي شود!) اين نگاه شوراي صنفي نشان دهنده فقدان تحليل درست نزد متوليان اين حوزه هاست!
سينماي ايران با چند فيلم بالاي 10 ميليارد فروش چشم اندازاقتصادي بهتري خواهخد داشت تا ده ها فيلم با فروش در نهايت 200 تا 500 ميليون توماني؛ چاره اي نداريم كه در حوزه نمايش با سازوكار شناورتري عمل نماييم تا فروش فيلم ها «ركورد زني متناوب» داشته باشند و به جاي درجا زدن در فروش هاي 4 تا 5 ميلياردي كه با افزايش 25 درصدي بهاي بليت، فيلم ها را 800 تا 900 هزار نفر در سراسر كشور ببينند ، اين حجم فروش را در رده بالاتري ارزيابي کنيم و تعداد فروش هاي چند ميليارد توماني را به تماشاگران بيش از 2 تا 3 ميليون نفر براي يك فيلم برسانيم.
خلاصه اين كه كاهش سرگروه هاي سينمايي و نمايش حداكثر چهار فيلم در زمان هاي مشخص باعث افزايش ضريب اشغال سينماها خواهد شد و اين سياست مي تواند مهمترين سياست فعلي سينماي ايران براي افزايش مخاطب باشد و در كنار اين سياست نيز مي توان به پايان انحصار مخرب توليد فيلم هاي غيركيفي داخلي نيز بينديشيم تا در كنار توليدات كيفي سينما، شاهد تنوع در ويترين نمايش سينماهاي كشور با نمايش فيلم خارجي باشيم؛ از طريق اين کار مي توانيم ضريب اشغال صندلي هاي سينما از يكسو و دعوت از سرمايه گذاران براي شرکت در ايجاد زيرساخت هاي سينمايي از ديگر سو شاهد رونف افزون تر سالن هاي سينمايي کشور باشيم!
نبايد از داخل زمين سينما به مشكلات مان بنگريم؛ اين کار همانند عادتي است كه خودمان را فقط با خودمان بسنجيم! در صورتي كه وقتي از دور تر و با فاصله به مشکلات و نارسايي ها نگاه كنيم متوجه مي شويم كه زمين سينماي ايران فاقد قدرت مولد در شرايط فعلي است و براي رونق و رشد توجه کردن به تجارب كشورهاي ديگر مفيد به فايده است. بپذيريم كه قواعد سينما در حوزه توزيع و نمايش درهمه جاي دنيا مبتني بر به رسميت شناختن حق «حيات طبيعي» اين فعاليت است و متاسفانه در سينماي ايران اين حق طبيعي سال هاست كه توسط انحصار داخلي «سلب» شده است ....
...و بازهم بپذيريم كه سينما يك بار اختراع شده است و نيازي به اختراع چند صدباره آن نداريم؛ بهتراست از ساير كشورها « ياد بگيريم» و خود را عقل كل ندانيم ...

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها