صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها XD سینما تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما جشنواره کودک

گزارش خبری نقد قندون جهیزیه در فرهنگسرای رازی

علی ملاقلی پور کارگردان فیلم «قندون جهیزیه» در نشست باشگاه فیلم رازی عنوان کرد: فیلم ما رو سر بریدند و درنهایت ناچار شدم دست به اعتراض بزنم. به همین خاطر وارد استادیوم آزادی شدم، هر چند که زمان کوتاهی بود اما اما در اخبار و رسانه ها بازتاب گسترده ای داشت. خبرنگاران از هر نگاه و جایگاه فکری و سیاسی و ارزشی تنها طیفی بودند که واقعا از این فیلم حمایت کردند.


به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رازی، نشست نمایش و نقد فیلم «قندون جهیزیه» شامگاه روز چهارشنبه 11 شهریور با حضور علی ملاقلی پور، کارگردان و سیدناصر هاشم زاده، منتقد و تنی چند از عوامل فیلم با استقبال کم نظیر مخاطبان در پردیس سینمایی رازی برگزار شد.
ملاقلی پور در ابتدای جلسه در پاسخ به وحید پناهلو مجری و کارشناس این نشست درخصوص شکل گیری ساخت این فیلم، عنوان کرد: ایده فیلمش را از خاطره ای واقعی گرفته است. در زمانی که هنوز وارد فیلم سازی نشده بود، در جریان تولید یک فیلم از فضای یک خانه می خواسته اند استفاده کنند و صاحبخانه که گویا اصلا با فضای فیلمسازی و شلوغی آن آشنا نبوده روز اول پذیرایی گرمی داشته و در انتها کاملا پشیمان بوده و فقط می خواسته هرچه سریعتر همه چیز تمام شود.
وی همچنین گفت از خاطرات دوران دستیاری در سینما و چیزهایی که دیده سعی کرده در تولید این فیلم بهره ببرد و به همین دلیل بسیار همه چیز واقعی به چشم می آید.

فیلم شعارزده نیست
در ادامه جلسه سیدناصر هاشم زاده اینگونه صحبت های خود را آغاز کرد: با هدف دیدن یک فیلم خوب نیامدم اما واقعا فیلم خوبی دیدم و نوید این را می دهم که یک کارگردان باهوش دارد به سینما اضافه می شود.
فیلمی دیدیم که از کمدی هجو فراتر رفته و حرف برای گفتن دارد. فیلم با ریتم و قصه خوب بیان شد و در پیشرفت قصه با هوشیاری جلوی سیاه نمایی گرفته شده و حتی با داشتن حرف ها و پیام های خوب، شعار زده هم نیست.
هاشم زاده ادامه داد: من اگر زودتر با این کار و ارزش آن آشنا می شدم بر کسانی که به این فیلم جفا کردند می شوریدم و جلو آنها را می گرفتم. تلاش شد که این فیلم دیده نشود و در جشنواره فجر کنار گذاشته شد در حالی که چه فیلم های مبتذلی در همان دوره ظهور کردند.
وی در ادامه از ملاقلی پور سوال کرد هیات انتخاب دلیلی هم برای انتخاب نشدن فیلم داشتند؟
ملاقلی پور در پاسخ گفت: در ابتدا عنوان کردندکه یک سری فیلم انتخاب شده و یک سری هم کنارگذاشته شده است، در صورتی که من در جریان انتخاب دو تا از فیلم اولی ها بودم که هنوز در مرحله فیلمبرداری بودند، در نهایت گفته شد که اعتراض نکن و حرفت به جایی نمی رسد. تا اینکه یکی از اعضای هیات انتخاب رو دیدم و به او اعتراض کردم که اگراگر سلیقه داوری بود سبب کنار گذاشتن فیلم بنده شده بسیار محترم ولی فیلم من دیده نشده کنار گذاشته شده است، ایشون در پاسخ عنوان کردند که چهار فیلم با سفارش پذیرفته شدند و کاری هم از ما ساخته نبود.

در دفاع از فیلم خود اعتراض می کنم
این کارگردان اولی در ادامه گفت: با سختی این فیلم را ساختیم. با سختی تلاش کردیم که به جشنواره برسیم. شرایط تبلیغ نداریم. تنها مبلغ ما تماشاگران مان هستند. از سوی دیگر در زمان اکران هم شرایط مطلوبی نداریم، بعد از دو هفته از شروع اکران که با رشد تماشاچی روبرو بودیم، از سینماهای نمایش دهنده فیلم کم کردند در خالی که بنده انتظار داشتم از سالن هایی استفاده می کردند که حداقل چندماهی از اکران فیلم هایشان گذشته بود. فیلم ما رو سر بریدند و درنهایت ناچار شدم دست به اعتراض بزنم. به همین خاطر وارد استادیوم آزادی شدم، هر چند که زمان کوتاهی بود اما اما در اخبار و رسانه ها بازتاب گسترده ای داشت خبرنگاران از هر نگاه و جایگاه فکری و سیاسی و ارزشی تنها طیفی بودند که واقعا از این فیلم حمایت کردند.
ملاقلی پور درپاسخ به این سوال که بعضی ها از این حرکت سواستفاده کردند و تفسیرکردند که شما در مقابله با فیلم دیگری این حرکت را انجام دادید، گفت: من در دفاع از فیلم خودم این کار را انجام دادم.
هاشم زاده هم در ادامه از این جریان اعتراضی ملاقلی پور دفاع کرد و گفت: من قبلا که این جریان را شنیدم تعجب کردم اما الان می فهمم کسی که چنین فیلم خوب و موثری ساخته باشد از روی دلسوزی در دفاع از آن ممکن است دست به این کارها را بزند و البته علی ملاقلی پور فرزند همان پدری هست که او هم به صراحت لهجه و گاهی تندی در رفتار معروف بود اما در عین حال از فیلم سازان انقلابی ما بود. و من خوشحالم که چنین فرد شجاعی وارد سینما شده و البته امیدوارم با شجاعت و جسارت به ساختن فیلم هایش ادامه دهد.

دوست داشتم یک اثر خانوادگی بسازم
ملاقلی پور در ادامه دلیل انتخاب نام «قندون جهیزیه» را چنین بیان کرد: من دوست داشتم اثر و نام اثر به صورتی باشد که خانواده ها راحت بپذیرند و بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. دوست داشتم تماشاگرانم طیف خانواده ها باشند مثل همین امشب که احساس می کنم خانواده ها را در سالن می بینم. موضوعی که سال هاست کمرنگ شده و خانوادده ها به راحتی برای دیدن فیلم های خانوادگی به سینما نمی آیند. به همین خاطر دلم می خواست اسم فیلم یک اطمینان به مخاطبان بدهد که می شود با همه اعضای یک خانواده به دیدن این فیلم آمد. تلاشم این بوده فیلم یک طنز نامتعارف و غیر مودبانه نداشته باشد.
وی ادامه داد: از نظر حسی فکرم این بود که قندون شیرینی زندگی زن و شوهر جوان است و کلمه جهیزیه هم برای یک خانم واژه ای پر از امید است.
می خواستم نماد شیرینی و امید در نام فیلمم هویدا باشد. وقتی هم پرسیدم از دیگران دیدم عموما خانم های امیدوار به زندگی از این اسم خیلی خوششان آمده است. یکی از دو قهرمان اصلی فیلم من هم زنی است که به چیزهایی اهمیت می دهد که معمولا مردها اهمیت نمی دهند. اما بخش های مهمی از زندگیست.
هاشم زاده در انتقاد از نام فیلم گفت: تاکید بر قندون را در انتهای فیلم می بینیم شاید اگر در فیلمنامه از همان اول به این موضوع اشاره هایی می شد بیشتر و بهتر می بود کما اینکه خود کلمه جهیزیه چندین بار نمادهایی را به ما نشان داد. به عنوان مثال در صحنه روتختی و عدم تمایل معصومه برای اینکه نمی خواهد یا نمی تواند آن را به راحتی از دست بدهد، این حس کامل تر بیان شده و من مخاطب هم با آن همراه شده ام ولی بعد رها می شود و تاکید و خبری از آن نیست.
در ادامه هاشم زاده در خصوص نقش صاحبخانه که از ابتدای فیلم تداعی کننده فردی خشن است اما در پایان با فردی مهربان و دوست داشتنی به صورت افراطی روبرو می شویم، سوال کرد.
ملاقلی پور در پاسخ مطرح کرد که از نظر وی یک جریان غلط در سینمای ماست و آن اینکه همیشه در بیشتر فیلم ها از همان شروع فیلم یه خط و مرزهایی کشیده می شود که مثلا افراد پولدار بد هستن. و طوری از شخصیت سازی می شود که انگار درتاریخ هیچ آدم پولدار خوبی وجود نداشته. من خودم نقدی داشتم به این نگاه که مگر می شود صاحبخانه خوب نباشد؛ مگر می شود کارخانه دار خوب نداشته باشیم، در سایر طیف ها هم همه جور آدمی وجود دارد و نباید همه را یکجور و بر اساس تفکر رایج غلط دید و اصلا نباید سریع و از روی ظاهر و موقعیت افراد قضاوت کرد.
وی از دیدگاه خود در ادامه تفکر رایج غلط فیلمسازها گفت: من هم با همان دیدگاه رایج قهرمانم را و تفکراتش را پیش بردم و از ذهن آنها در ابتدا صاحبخانه را دیدیم تا زمانی که در کنار هم قرار گرفتند.
کارگردان در پایان درباره حرف و پیام اثرش با اشاره به نیاز حال حاضر جامعه در خصوص مقوله صلح و دوستی عنوان کرد: کشور برای رشد و موفقیت به گفت و گو و قضاوت نکردن نیاز دارد. با این نگاه که همه با هم دشمن هستند و در ارتباطات دچار  خط کشی هستیم سبب زوال و نابودی است. در جامعه ای زندگی می کنیم که تفاوت ها و اختلاف طبقاتی بسیار فاحش است. بیایید بیشازپیش به همدیگر نزدیک شویم و بسیاری از این تفاوت ها در کنار هم قرار بدهیم. ما در دین خود داریم که حضرت خدیجه با ثروت بسیار زیاد با پیامبری ازدواج می کند که به لحاظ مال هیچ نداشته و در نهایت هم همه ثروت و دارایی خود را وقف هدف و مسیر پیامبر می کند. می شود بدون قضاوت و با صلح در کنار هم زندگی بهتری داشته باشیم و کشور هم برای رشد و موفقیت به همه طبقات اجتماعی نیازمند است.
در پایان از سوی باشگاه فیلم فرهنگسرای رازی از کارگردان و منتقد این نشست تقدیر به عمل آمد.

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها