صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها XD سینما تاتر کمدی بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

گفت‌وگو با دیا میرزا بازیگر هندی فیلم سلام بمبئی

 گفتگوی ایلنا با این هنرپیشه سینمای بالیوود دیا میرزا بازیگر فیلم سینمایی «سلام بمبئی»  را بخوانید:

پیش از بازی در این فیلم؛ از سینمای ایران چه شناخت و تصوری داشتید و چه فیلمی دیده بودید؟
تنها فیلم‌های ایرانی‌ای که دیده بودم فیلم‌های مجید مجیدی و عباس کیارستمی بود که طبیعتا احترام خیلی خاصی برای فیلم‌هایشان قائل هستم. یک حس انسانی‌ای با این فیلم‌ها برقرار می‌کنم که این ارتباط فقط ناشی از این فیلم‌ها نیست بلکه به خاطر این واقعیت است که پدر من در سال ۱۹۷۰ سفری از آلمان به هند داشت و در‌‌ همان زمان در کشور ایران؛ نمایشگاهی از آثار هنری خود برگزار کرد. من با داستان‌ها و اتفاقاتی که پدرم از ایران تعریف می‌کرد؛ با ایران آشنا شدم و یک احساس شخصی‌ خوب نسبت به این کشور در من شکل گرفت.

پیشنهاد بازی در این فیلم توسط چه کسی با شما مطرح و چه عاملی باعث شد بازی در این پروژه را بپذیرید؟
دکتر علی ایرانی و آقای بهروز چاهل با من تماس گرفتند و بعد‌ها به تهیه‌کننده ایرانی این کار آقای جواد نوروزبیگی معرفی شدم.


بازیگران و تیم ایرانی را چطور دیدید و چه احساسی از بازی در فیلم داشتید؟

تمام افراد گروه خیلی محترم و حرفه‌ای بودند و من دوستانی برای مدت طولانی پیدا کردم.

اگر بازهم پیشنهادی از سینمای ایران داشته باشید؛ قبول می‌کنید؟

حتما؛ دوست دارم دوباره با سینمای ایران همکاری کنم. محبتی که از طرف مردم ایران حتی قبل از اکران فیلم به من رسید؛ خیلی فوق‌العاده بود.

خاطره‌انگیز‌ترین لحظه‌هایی که در حین کار داشتید؛ چه بودند؟
خاطره‌انگیز‌ترین روز برای من؛ روز پایانی فیلمبرداری بود. زمانی که تمام گروه از ایران و هند به یکدیگر خیلی علاقه‌مند شده بوند و احساسی صمیمی و قلبی میان آنها به وجود آمده بود به گونه‌ای که همه از پایان فیلمبرداری ناراحت بودند. وقتی همه گروه با هم جمع شدند تا عکس یادگاری بگیرند؛ این لحظه برایم خیلی ارزشمند بود. آن را به خاطر می‌سپارم. ما گروهی بودیم که برای هم ارزش زیادی قائل بودیم و تجربه‌هایمان را دراختیار هم گذاشتیم تا فیلم کامل شود.

چه شباهت‌هایی بین شخصیت اصلی و نقش‌ شما در فیلم بود و چگونه با این نقش ارتباط برقرار کردید؟

تنها نقطه مشترکی که با شخصیت این فیلم داشتم عشق و علاقه به شعرهای حافظ بود.

شما چه فعالیت‌های اجتماعی خاصی دارید؟
من در مدرسه جی کریشنامورتی درس خواندم؛ جایی که ما در آنجا فقط تعلیم نمی‌بینیم بلکه یاد می‌گیریم آزاده باشیم. بزرگ‌ترین تعلیم من هم عشق به طبیعت بود که حس بسیار قوی‌ نسبت به آن دارم. در دهه اخیر فعالیت‌های زیادی هم در نقد و بررسی فیلم‌ها داشتم که در کنار فیلمسازی و بازیگری آن را انجام می‌دادم. جز آنکه به عنوان سفیر حزب دولتی سواچ بارت ماموریت داشتم؛ سفیر آسیایی ببر هم بودم و در این فضا هم فعال بودم. من بنیانگذار مکتب حیات وحش و طبیعت در کشورم هستم و نماینده خیلی از افرادی که عاشق طیبعت هستند. با بنیادهای مختلفی هم در هند کار می‌کنم مثل جنسیس و پتا؛ انجمن بیماران سرطانی و افرادی که اندام‌های بدنشان را اهدا می‌کنند. هدفم این است که از قدرت بازیگری‌ام برای رواج و تبلیغ چنین کار‌هایی در هند و تمام دنیا استفاده کنم.

گفتگوی ایلنا با مسئول هماهنگی این فیلم در ایران و هند بهروز چاهل؛ رابط ایران و هند

بهروز چاهل در پروژه سلام بمبی به عنوان مسئول کل هماهنگی سینمای ایران و بالیوود و یکی از بازیگران نقش اصلی فیلم حضور داشت. او ۲ مرداد ۱۳۵۹ در ایران متولد شده ولی به مدرسه ایرانی نرفته است. رشته دانشگاهی او در دانشگاه تهران؛ ادبیات زبان انگلیسی و در دهلی مدیریت بازرگانی بوده است. در این بخش گفتگوی او با ایلنا را می‌خوانید:

شما چگونه با عوامل سلام بمبئی آشنا شدید؟
این پروژه را ابتدا به ساکن از سه سال قبل با آقای قربان محمد‌پور شروع کردم. آن زمان به عنوان مجری طرح به پروژه پیوستم و و رفته رفته محمدرضا گلزار عزیز به ما پیوست.

شما در بالیوود چه می‌کنید؟

من عضو شورای تهیه‌کنندگان سینمای بالیوود هستم. بر مبنای کار‌ها و فیلم‌هایی که تاکنون کار کرده‌ام و به عنوان مجری طرح و تهیه‌کننده در آنها مشارکت داشته‌ام که اغلب آنها هم کارهای مشترک با ایران است؛ موفق به اخذ کارت تهیه‌کنندگی سینمای بالیوود شده‌ام. در حال حاضر هم فکر می‌کنم اولین و تنها دارنده کارت تهیه‌کنندگی سینمای بالیوود در ایران باشم.



در چه فیلم‌هایی و با چه عنوان‌هایی کار کرده‌اید؟
در فیلم‌ها و سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیونی متعددی شرکت داشته‌ام. در سال ۲۰۱۳ به خاطر نقشم در فیلم زبان مادری ساخته آقای قربان محمد‌پور موفق به اخذ لوح تقدیر شدم. فیلم شبیه من شبیه تو سال ۲۰۱۴، خاطرات مرد ناتمام سال ۲۰۱۳ و گمشده سال ۲۰۱۱ از دیگر فیلم‌های من هستند.

در ایران در شبکه چهار برنامه کنفرانس قرآن و جوانان را در شبکه دو تلوزیون داشته‌ام. در ده سالگی هم در سریالی به نام افعی سیاه بازی کردم که پخش نشد. در فیلم دعوت آقای حاتمی‌کیا هم در پشت صحنه و هم جلوی دوربین حضور داشتم که متاسفانه به خاطر قیچی‌های متعددی که فیلم خورد؛ نقش من دیده نشد. پروژه‌های دیگری مثل سریال ماه شب چهلم از آقای فرج‌الله سلحشور که آنهم مشترک میان ایران و هند بود را نیز آماده پخش دارم.
 

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها