صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما جشنواره کودک

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (4): «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا

فیلم با تک تک سکانس‌هایش تسلط حاتمی‌کیا روی کارگردانی پروژه‌های سخت را به رخ می‌کشد. داستان به سرعت آغاز می‌شود و سکانس‌های اکشن آن ترسناک و نفسگیر است. حاتمی‌کیا به خوبی نفس بیننده را حبس می‌کند و او را هر لحظه منتظر وقوع حادثه‌ای جدید نگه می‌دارد. این کار را با داستان و جلوه‌های ویژه توامان انجام می‌دهد.

hatami

ابراهیم حاتمی‌کیا پانزده سال بعد از ساخت «ارتفاع پست» تصمیم گرفته داستان فیلم جدیدش را دوباره در آسمان تعریف کند. جایی که گویی در تخصص خود اوست. فیلم همانطور که پیش‌تر درباره آن شنیده بودیم دارای پروداکشن عظیمی است و جلوه‌های ویژه‌ آن را می‌توان با بهترین تولیدات هالیوود مقایسه کرد.

فیلم با تک تک سکانس‌هایش تسلط حاتمی‌کیا روی کارگردانی پروژه‌های سخت را به رخ می‌کشد. داستان به سرعت آغاز می‌شود و سکانس‌های اکشن آن ترسناک و نفسگیر است. حاتمی‌کیا به خوبی نفس بیننده را حبس می‌کند و او را هر لحظه منتظر وقوع حادثه‌ای جدید نگه می‌دارد. این کار را با داستان و جلوه‌های ویژه توامان انجام می‌دهد.

آنچه این فیلم را با فیلم‌های قبلی حاتمی‌کیا متفاوت می‌کند علاوه بر جلوه‌های ویژه چشمگیر آن، پرهیز او از احساسات‌گرایی‌ست. تعداد لحظه‌های احساسی فیلم کم و کوتاه است که این امر هم به ریتم سریع فیلم کمک کرده، هم تاثیرگذاری این سکانس‌ها را بیشتر می‌کند. خوددار بودن ذاتی هادی حجازی‌فر در بروز احساسات نیز به کمک نقش آمده تا سکانس‌های مشترک پدر و پسر  بیشتر به دل بنشیند. بابک حمیدیان گرچه همان حمیدیان همیشگی‌ست اما نقش را انقدر باورپذیر ایفا کرده است که به سختی بتوان به او ایرادی گرفت.

حاتمی‌کیا در این فیلم آشکارا تصمیم گرفته داستانش را بیشتر با تصاویر و موسیقی که همیشه یکی از ارکان اصلی فیلم‌های اوست بازگو کند. تصاویری که تقابل خیر و شر و احساساتی نظیر ترس، شجاعت، تعهد و بلاهت را به خوبی نشان می‌دهد. شاید بتوان به وقت شام، به خصوص نیمه ابتدایی آن را کم دیالوگ‌ترین فیلم حاتمی‌کیا نامید. همین امر باعث شده بیشتر تصاویر در ذهن بماند تا دیالوگ‌ها و جالب آنکه در صحنه‌هایی که تعداد دیالوگها بیشتر می‌شود فیلم به سمت شعاری شدن پیش می‌رود.

به وقت شام در پرداخت شخصیت داعشی‌‌ها آنها را نه به خوب و بد، بلکه به دو گروه بد و بدتر تقسیم می‌کند هرچند انتظار می‌رفت شیخ و سران داعش باهوش‌تر تصویر شوند اما همین تفاوت در شخصیت آنها به جذابیت فیلم کمک می‌کند. و آنکه بعید می‌دانم منبع خاصی وجود داشته باشد که بتوان گفت داعش اروپایی از داعش عرب قصی‌القلب‌تر است و این احتمالا انتخاب خود حاتمی‌کیا بوده است.

در پایان میتوان با اطمینان فیلم‌ حاتمی‌کیا را یکی از جذاب‌ترین و نفس‌گیرترین فیلم‌های جشنواره امسال دانست اما احتمالا گذر زمان ثابت می‌کند فیلم از نظر شخصیت پردازی به هیچ وجه به پای آثار دوران اوج حاتمی‌کیا نمی‌رسد.


نویسنده: مونا باغی

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها