صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (2): «شعله‌ور» ساخته حمید نعمت‌الله

بی‌شک «شعله‌ور» برای اهالی رسانه و مخاطبان عام یکی از کنجکاوی برانگیزترین فیلم‌های امسال است فیلمی که صراحت لهجه‌اش، پتانسیل آن را دارد که همچون «رگ خواب» فیلم قبلی نعمت‌الله تماشاگرانش را به دو گروه موافقان و مخالفان سرسخت تبدیل کند.

sholevar

آنچه دوست داران نعمت الله را برای دیدن فیلم بیشتر مشتاق می‌کند همکاری مجدد او و هادی مقدم دوست(نویسنده) است. همکاری این دو که پیش‌تر منجر به ساخته شدن سریال درجه یک «وضعیت سفید» و فیلم محبوب «بی‌پولی» شده بود، اینبار در جسورانه‌ترین شکل خود سراغ فیلمی جاده‌ای می‌رود تا روایتگر زندگی مردی باشد که با سرعت در جهت تباهی خود گام برمی‌دارد. او احساس می‌کند «عددی نشده» است و این احساس همه‌ی زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده است.

قابل پیش‌بینی ست «شعله‌ور» به دلیل داستانگو نبودن به مذاق خیلی ها خوش نیاید. داستانگو به این معنا که فیلم خط داستانی مشخصی که بشود آن را پی گرفت و منتظر وقوع اتفاقات جدید در راستای تکمیل داستان بود ندارد، بلکه بیشتر به واکاوی شخصیت اصلی می‌پردازد و در نمایش خصلت‌های منفی‌ او که مهمترین آن‌ها حسد است چنان عریان و بی‌رحمانه پیش می‌رود که گاهی بیننده را آزار می‌دهد و او را پس می‌زند اما همین پس زدن نیز آشکارا جزو اهداف فیلمنامه بوده است.

نعمت الله شخصیت اصلی داستانش را قهرمانی تعریف می‌کند که مدام با بخش تاریک وجود خودش بعنوان ضدقهرمان در جدال است و تماشاگرانش را گاهی امیدار به تغییر و بهبود ولی به سرعت نا امید می‌کند. فیلم طعنه هوشمندانه ای به این باور دارد که محیط زندگی و اطرافیان عامل اصلی انحطاط اخلاقی اشخاص هستند و اگر فرد در محیط دیگری قرار گیرد چه بسا تغییر رویه دهد، اما فیلم این نگاه را زودگذر می‌داند چرا که شخصیت اصلی تمام خصوصیات منفی اخلاقی خود را همچون لباس در چمدان ریخته و با خود به مکان جدید می‌برد و منتظر فرصت می‌ماند تا دوباره آنها را به تن کند.

 رابطه پدر و پسری فیلم شبیه هیچکدام از رابطه‌هایی که در فیلم‌های دیگر دیده ایم نیست. پسر، پدرِ نیمچه هیولای خود را دوست دارد و پدر که از همه طرف مدام سرکوفت می‌شنود می‌خواهد قهرمان پسرش باشد و وقتی نمی‌تواند، به قهرمانِ او حسادت می‌کند. پدر به سمت تباهی پیش می‌رود و هر که به او نزدیک می‌شود را با خود به سمت نابودی می‌کشاند حتی اگر آن شخص پسر عزیزش باشد. شجاعت نعمت الله در به تصویر کشیدن همچین شخصیتی ستودنی‌ست.

از نقطه ضعف‌های فیلم می‌توان به طولانی بودن زمان آن اشاره کرد آن قدر که بعضی سکانس های خوب بیهوده کش آمده و از دست می‌روند. بهترین ایده‌های فیلم نه در دیالوگ بلکه در تصویر و قاب‌های فکر شده‌ی آن خودنمایی می‌کنند که مدیون فیلمبرداری خوب روزبه رایگا است. تصویر غواص در حال بیرون کشیدن جسد، مردی در حال شکستن هواپیمای پسرش، تصویر بالارفتن پدر از نردبان برای رسیدن به پسر، تصویر خانه شعله‌ور، تصویر لانگ شات نهایی مرد تکیه داده به دیوار میان تاریکی و روشنایی...

بازی خوب امین حیایی را می‌توان بازگشت دوباره او به عرصه  بازیگری پس از سال‌ها درجا زدن دانست. پسر  بازی چشمگیری ندارد اما همان است که باید می‌بود. و مادر بزرگ با بازی زری خوشکام یکی از بهترین‌ بازی های فیلم است.

در پایان اگر می‌خواهید به دیدن فیلمی بروید که برایتان قصه تعریف کند ناامید خواهید شد اما اگر با شخصیت منفوری که کارگردان ترسیم می‌کند همراه شوید در پایان از تماشای مهمانی ترسناک نعمت‌الله راضی می‌شوید.

نویسنده: مونا باغی

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها