صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (6): «هایلایت» ساخته اصغر نعیمی

هایلایت نیز مانند بسیاری از فیلم‌های سا‌ل‌های اخیر خلاصه داستانش از خود فیلم جذاب‌تر است. فیلم سوژه خوبی دارد، نزدیک شدن زن و مردی که هر دو خیانت دیده‌اند به یکدیگر می‌توانست فضایی شبیه به فیلم «در حال و هوای عشق» ایجاد کند تا حدی هم به این سمت حرکت می‌کند. اما گویی کارگردان جسارت پرداختن به ایده جسورانه خود را ندارد و آن را در سطح نگه می‌دارد.

hilight

تصادفی رخ می‌دهد دو نفر به کما می‌روند و قرار است حقایقی برای همسران این دو برملا شود. ناگزیر، فضای سردی بر فیلم حاکم می‌شود فضایی پر از سؤال و ابهام و کینه.

هایلایت نیز مانند بسیاری از فیلم‌های سا‌ل‌های اخیر خلاصه داستانش از خود فیلم جذاب‌تر است. فیلم سوژه  خوبی دارد، نزدیک شدن زن و مردی که هر دو خیانت دیده‌اند به یکدیگر می‌توانست فضایی شبیه به فیلم «در حال و هوای عشق» ایجاد کند تا حدی هم به این سمت حرکت می‌کند. اما گویی کارگردان جسارت پرداختن به ایده جسورانه خود را ندارد و آن را در سطح نگه می‌دارد.

 صحنه‌های دوتایی مربوط به مرد و زن مانند گفتگوی آنها در سکانس رستوران و پرسه زنی در خیابان و پرسیدن سوال‌ها و بیان افکاری که آن‌ها را آزار می‌دهد، سکانس‌های خوبی هستند که بی‌دلیل کوتاه می‌شود و در عوض سکانس‌های خسته کننده‌ی بیمارستان طولانی و طولانی‌تر. مدام تصویر مرد و زن دراز کشده روی تخت بیمارستان و آه و ناله خانواده‌های آنها را مشاهده می‌کنیم بدون آنکه چیزی به داستان اضافه شود و اطلاعات جدیدی دریابیم که منجر به شناخت بیشتر ما از شخصیت‌ها شود.

فیلم پر از سکانس‌های اضافه است که نبودنش نه تنها به آن آسیب نمی‌زند بلکه ممکن است به سریع‌تر شدن ریتم کند فیلم نیز کمک کند.

پژمان بازغی کنترل شده بازی می‌کند و به خوبی دریافته با عصبانیت بی‌مورد می‌تواند به فضای سرد فیلم آسیب بزند بنابراین تا جاییکه فیلمنامه و کارگردان به او اجاز می‌دهد تعادل را در بازی خود حفظ می‌کند. از سایر بازیگران فیلم بازی خوبی نمی‌بینیم. فیلم شخصیت‌های فرعی اضافه زیاد دارد اما عجیب‌ترین مورد پذیرفتن نقشی کوتاه و بی‌اهمیت توسط جمشید هاشم‌پور است، بازیگری که همه به توانایی‌های او در بازیگری واقفیم.

مشخص است فیلم با بودجه اندک و توسط بخش خصوصی تولید شده است که این امر به خودی خود نه نکته مثبتی محسوب می‌شود، نه منفی. اما می‌توانست مانند نمونه‌های خوب دیگری که در سینمای ایران سراغ داریم کمبود بودجه را با فیلمنامه‌ای چفت و بست دار جبران کند و نمونه خوبی از فیلم‌های جمع و جور و داستانگو باشد که نتوانست.

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها