صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (8): «اتاق تاریک» ساخته روح الله حجازی

به راحتی می‌توان دریافت قبل از نوشتن فیلمنامه مطالعات روانشناختی خوبی بر روی موضوع اصلی صورت گرفته و ما با فیلمنامه‌ای با دیالوگ‌های فکر شده و شخصیت‌پردازی کم نقص سر و کار داریم که در آن روابط میان شخصیت‌ها با جزئیات فراوان و دقت و وسواس نگاشته شده است.

otagh

حجازی بعد از تجربه ناموفق «مرگ ماهی» دوباره به سراغ تم همیشگی و محبوب خود رفت تا مانند فیلم «خانم و آقای میم» و «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» به مشکلات خانواده‌های مدرن بپردازد. فیلم درباره زن و شوهری‌ست که همزمان با تغییر محل سکونت خود و شروع فصل جدیدی از زندگی‌شان قرار است با مشکل تازه‌ای که برای فرزندخردسالشان رخ می‌دهد دست و پنجه نرم کنند و در پی آن به شناخت عمیق‌تری از خود، همسر و فرزندخردسالشان دست یابند.

حجازی مانند فیلم‌های سابق خود در طرح مسئله موفق عمل می‌کند. فیلم ریتم مناسبی دارد و این ریتم خوب را جز در سی دقیقه‌ی میانی داستان، تا انتها حفظ می‌کند. به راحتی می‌توان دریافت قبل از نوشتن فیلمنامه مطالعات روانشناختی خوبی بر روی موضوع اصلی صورت گرفته و ما با فیلمنامه‌ای با دیالوگ‌های فکر شده و شخصیت‌پردازی کم نقص سر و کار داریم که در آن روابط میان شخصیت‌ها با جزئیات فراوان و دقت و وسواس نگاشته شده است.

همین شخصیت پردازی خوب به کمک بازیگرها آمده است تا بازی‌های فیلم یکدست و روان باشد. ساعد سهیلی یکی از بهترین بازی‌های خود را در این فیلم به نمایش می‌گذارد. او نقش جوان نجیبِ کُردی را بازی می‌کند که بسیار خانواده دوست است و سعی دارد ترس‌ها و مشکلات روحی‌اش که ریشه در کودکی‌اش دارد را مخفی نگه دارد و این نقشِ پیچیده را ساده و باورپذیر بازی می‌کند. رابطه او با پسرش تماشایی در آمده و بگو مگوهای او با ساره بیات علی رغم بازی تکراری بیات نه تنها خسته کننده نیست بلکه در هر تکرار جزئیات جدیدی درباره شخصیت‌ها به می‌دهد که به شناخت بیشتر آنها کمک می‌کند.

کار با کودک در فیلم‌ها خصوصا در سینما کاری بسیار سخت و طاقت فرساست و حجازی به خوبی موفق شده از کودک فیلم بازی ای درخشان بگیرد به گونه‌ای که دوست داشتنی بودن کودک و شیرینی او تضاد جالبی با تلخی موضوع فیلم ایجاد کرده است.

در این فیلم برخلاف بسیاری از فیلم‌های سال‌های اخیر، بازیگران برای نشان دادن بحرانی که در آن گرفتار شدند بازی‌های اغراق شده ندارند و همین به باورپذیر شدن فضای کلی فیلم و شباهت هر چه بیشتر آن به زندگی عادی کمک شایانی کرده است.  

از مشکلات فیلم میتوان به داستان‌های فرعی و خرده داستان‌های رها شده اشاره کرد که می‌توانست به سرانجام بهتری برسد. همچنین حجازی مانند فیلم‌های قبلی خود فقط به طرح مسئله می‌پردازد، گرچه این کار را استادانه انجام می‌دهد اما فیلم هیچ گامی در راستای حل مسئله برنمی‌دارد.

فیلم ارزش دیدن دارد و بینندگانش را به تفکر وادار می‌کند اما در کارنامه حجازی گامی رو به جلو محسوب نمی‌شود.

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها