صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (19): «کامیون» ساخته کامبوزیا پرتوی

پرتویی نیز مثل بسیاری از فیلمسازان هم دوره خود ، نمی تواند جهانی به روز شده که با نبض جامعه پیش آمده را در برابر تماشاگر خود بگذارد، به همین خاطر اگر هم مخاطبان را تا پایان فیلم با خود همراه کند از تاثیر گذاری عمیق بر آنها ناکام می ماند.

kamion

کامیون چه در محتوا و فیلمنامه و چه در ساختار حرف قابل توجه و نکته قابل دفاعی ندارد. فیلم به بهانه جنگ ساخته شده اما بهانه های دیگری همچون مهاجرت، تفاوت های فرهنگی، غربت و مضامین دیگری نیز در فیلمنامه گنجانده شده که مخاطب را حیران و سرگردان ساخته و تا پایان فیلم نمیداند که بالاخره با چه فیلمی مواجه است: جنگی، اجتماعی، درام یا جاده ای ؟ بیشتر زمان و داستان فیلم به سرگردانی و حرکت سرنشینان کامیون می گذرد و تنها نکته ای که شاید در همه این بخش ها جلب توجه می کند تصاویرو کادرهای زیبایی است که در جای جای فیلم به چشم می خورد و دیگر هیچ.

در فیلم همفسر شدن دو شخصیت کاملا متضاد یعنی راننده کامیون ایرانی و زن کرد ایزدی اهل عراق را می­ بینیم که براحتی می‌توانست موقعیتهای بهتری خلق شود که فیلمساز ازاین تضاد شخصیتی خیلی ساده و سطحی عبور کرده بود. مخاطب در فیلم داستانی سینمایی می­‌خواهد تنش ها و درگیری دراماتیک داستانی را مشاهده کند نه اینکه منتظر بماند موقعیت­های خنثی در حین رانندگی از عراق تا تهران را پشت سر بگذارد و بعد آرام آرام داستان اصلی، بعد از نیمه فیلم شروع شود.



در ادامه حتی موقعیتهایی که در تهران شکل می­‌گیرد، به پیشبرد داستان کمکی نمی­ کند. براحتی می­‌توانست بیشتر از نصف این موقعیتها حذف شود ود نصف دیگری دوباره به داستان اضافه شود و این، از هوشمندانه نبودن و عدم چینش منطقی موقعیتها حکایت می­ کند. چراکه مخاطب باید با هرموقعیت جدید، پازل شخصیتی بروژ ( شوهر زن ایزدی) رفته رفته برایش تکمیل می­‌شد. حتی در صحنه‌ه­ای که وسایل داخل ساک بروژ را زمین می­ ریزند، هیچ زاویه شخصیتی بروژ پراخت نمی­ شود و باز در همان سطح باقی می­ ماند. چون داستان دو طرف اصلی دارد؛ اولی زن کرد عراقی و راننده و طرف دیگر شوهر این زن یعنی بروژ، که باید طرف اول رفته رفته پازل طرف دوم را تکمیل می­‌کرد که متاسفانه باز در همان اشاره­‌های عادی و سطحی درجا می­‌زد و این باعث می­شد مخاطب کاملاً طرف دوم ماجرا را رها کند و هیچ احساس و دغدغه ای برای پی بردن به فضا و موقعیت طرف دوم نداشته باشد.
شاید تنها نکته مثبت و قابل تامل فیلم را می بایست در بازی خوب و زیرپوستی سعید آقاخانی جست و جو کرد که مسلط به زبان کردی سخن می گوید و اگرچه اکت هایش در این فیلم کمی شبیه نقش و اکتش در فیلم لامپ صد است اما باز هم تنها نقطه درخشان کامیون به حساب می آید.

 

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها