صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

کمدی جنون‌آمیز حقیقی/ نقد فیلم «خوک»

با تماشای «خوک» اولین نکته‌ای که به ذهنمان می‌رسد این است که مانی حقیقی کارگردان کاربلدی‌ست که فضاسازی و دکوپاژ خوب برایش اولویت دارد و بلد است از بازیگرانش بازی‌ای متفاوت‌تر از چیزی که پیش‌تر از آنها دیده‌ایم، بگیرد.



مانی حقیقی با ساخت فیلم «پنجاه کیلو آلبالو»، فارغ از منافع مالی خواسته بود اثبات کند می‌تواند فیلم عام پسندِ پرفروش هم بسازد فیلمی که علی‌رغم توفیق در گیشه، منتقدان و طرفداران حقیقی را ناامید کرد. اما او همزمان با «پنجاه کیلو آلبالو» تجربه عجیب دیگری در فیلم «اژدها وارد می‌شود» داشت. «اژدها وارد می‌شود» با آن فضاهای موهوم و فیلمبرداری خیره کننده، درست نقطه مقابل «پنجاه کیلو آلبالو» بود و بیشتر مورد استقبال  طرفداران جدی‌تر سینما و روشنفکران قرار گرفت. بنظر می‌رسد حقیقی با فیلم «خوک» خواسته وسط را بگیرد. «خوک» پیچیدگی های روایی «اژدها وارد می‌شود» را ندارد اما به اندازه «پنجاه کیلو آلبالو» نیز سهل الوصول نیست و مبتنی بر قواعد کمدی‌های بزن بکوب ساخته نشده است.

با تماشای «خوک» اولین نکته‌ای که به ذهنمان می‌رسد این است که مانی حقیقی کارگردان کاربلدی‌ست که فضاسازی و دکوپاژ خوب برایش اولویت دارد و بلد است از بازیگرانش بازی‌ای متفاوت‌تر از چیزی که پیش‌تر از آنها دیده‌ایم، بگیرد. همین امر باعث شده دستِ کم شاهد یک شخصیت جذاب با بازی خوب حسن معجونی باشیم. معجونی در نقش کارگردانی ظاهر شده است که مدتی‌ست ممنوع الکار شده و هر آن ممکن است زنی را که عاشقش است از دست بدهد و نمی‌داند خوشحال باشد از این که قاتلی که کارگردان‌های نامدار شهر را می‌کشد به سراغش نیامده یا غمگین از آن که شاید آنقدرها هم کارگردان خوبی نیست که کشته شود. حسن کسمایی(حسن معجونی) عصبی است و چون پسربچه‌ای زودرنج و بی‌پناه مدام به مادرش پناه می‌برد تا دلداری‌های مادرِ بددهن اما مهربانش بامزه‌ترین و کمیک‌ترین سکانس‌های فیلم را بسازد. دلداری‌های بانمکی شبیه دیالوگ: " مادر غصه نخوری ها می‌دونم قاتل بالاخره سراغ تو هم میاد، کارگردان‌های مهم‌تر رو گذاشته آخر بره سراغشون".

 

«خوک» یک کمدی سیاهِ جنون آمیز و خوش آب و رنگ است که کارگردانش برای فضاسازی فیلم آشکارا گوشه چشمی به کارگردانان نامداری چون فلینی و کمی هم بونوئل و برادران مارکس داشته است و توانسته فروپاشی ذهنی شخصیت اصلی‌اش را با ایجاد فضایی معلق بین خیال و واقعیت به تصویر بکشد. بهترین سکانس‌ در این زمینه‌ تصویر شیواست در قالب پرنده ای پوشیده از برگ که بالای تخت خواب حسن پرواز می‌کند یا سکانس ورود حسن به زندان که پس از بسته شدن درِ سلول ناگهان نوری سرخ به سیاهی مطلق تابیده و حسن راکت تنیس‌اش را چون گیتار در دست گرفته و در آن دوزخِ خود ساخته، همراه گروه دخترکان سرخ پوشِ شاخ به سر، در حالی که از خود بیخود شده، می‌رقصد و راک اند رول می‌خواند.

 مهمانی‌های مجلل و باشکوه و خوشگذرانی‌های طبقه متمول حسن و رابطه عاطفی و در عین حال غیرمتعارف او با زن‌های زندگی‌اش( مادر، همسر، دختر، معشوق و دخترک طرفدارش)، احساس پوچی، همه و همه یادآور سینمای فلینی به ویژه فیلم «هشت و نیم» و «زندگی شیرین» است و مانی حقیقی توانسته آن را به خوبی در جامعه هنری ایران بازتعریف کند.

فیلم یک لیلا حاتمیِ مثل همیشه خوب دارد که همزمان منبع عشق و نابودی‌ست. و یک علی مصفا درجه یک که جان می‌دهد برای طعنه زدن به روشنفکرانی که به لفاظی و استفاده از جملات ادبی و پرطمطراق عادت دارند اما در ورای پیچیده نمایی ظاهری‌شان هیچ عمق و معنایی وجود ندارد.

اما نقطه ضعف اصلی فیلم «خوک» که مانع از آن می‌شود با فیلمی به یاد ماندنی طرف باشیم دور شدنِ تدریجی آن از خط اصلی داستان و کمرنگ شدن سایه قاتل است. جایی که ترس و جنون کمرنگ می‌شود و فیلم از ریتم می‌افتد و در یک سوم پایانی فیلم کارگردان تصمیم می‌گیرد به جای پرداختن به موضوع ممنوع الکاری شخصیت اصلی‌اش و تمرکز بیشتر روی داستان قاتل مرموزی که معلوم نیست روی چه معیار و ترتیبی کارگردانان مهم را شکار می‌کند، ناگهان تغییر فاز دهد و به نقد سطحیِ شبکه‌های اجتماعی بپردازد. به این ترتیب داستان انسجام خود را از دست می‌دهد و فیلمی که پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک کمدی سیاه درخشان را داشت تا حد زیادی از دست می‌رود یا دست کم تمام و کمال به سرانجام نمی‌رسد.

با این اوصاف می‌توان «خوک» را یک ضیافت تماشایی و دیوانه‌وار دانست . فیلم از نظر کارگردانی، فضاسازی(دکوپاژ، طراحی صحنه و لباس، فیلمبرداری)، تدوین و بازی‌هایی که در عین رئال بودن وضعیتی جنون‌آمیز دارند، با آنچه به صورت متداول در سینمای ایران می‌بینید تفاوت بسیاری دارد و اگر شما هم مانند مانی حقیقی ذهن بازیگوش و تجربه‌گرایی داشته باشید بعید است از دیدن «خوک» لذت نبرید.

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها