صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (5): «سال دوم دانشکده من» ساخته رسول صدرعاملی

رسول صدرعاملی کار خود را به عنوان کارگردان در اوایل دهه شصت با ساختن ملودرام‌های پرطرفداری مثل گل‌های داوودی و پاییزان شروع کرد و عمده شهرتش را مدیون ساخت سه گانه معروفش درباره دختران جوان و مشکلات آن‌ها است. «دختری با کفش‌های کتانی»، «من ترانه پانزده سال دارم» و «دیشب باباتو دیدم آیدا» سه‌گانه مشهور این کارگردان درباره دختران جوان است.

دانشکده


جدیدترین فیلم صدرعاملی «سال دوم دانشکده من» نیز در ادامه آن سه گانه، فیلمی‌ست که داستان دو دختر دانشجو را روایت می‌کند که در جریان یک اردوی دانشجویی به میزان علاقه و همراهی این دو پی می‌بریم. فیلم رفاقت دو دختر که در آستانه بلوغ فکری و اجتماعی قرار دارند را هدف گرفته است. هر دو معصوم هستند و درگیر روابط عاطفی مختص سن و سال خودشان.
فیلم‌نامه اثر را پرویز شهبازی نوشته که آثار درخشانی مثل «نفس عمیق» و «دربند» را با محوریت دختران جوان در کارنامه دارد . گرچه این فیلم در سطح کارهای خوب هیچکدام از این دو کارگردان نیست اما موفق می‌شود از پس بیان درست یک داستان ساده برآید. هوش شهبازی در آسیب شناسی مسائل مربوط به جوانان به کمک فیلمنامه آمده است تا به همذات پنداری تماشاگر با شخصیت‌ها کمک کند.
 جذاب‌ترین بخش «سال دوم دانشکده من» نیز مربوط می‌شود به همین شخصیت‌پردازی دخترهای فیلم، حتی آنها که نقش‌های فرعی دارند، دغدغه‌ها، زبان و دنیای امروزی دارند و همین امر نشان می‌دهد صدرعاملی و شهبازی هنوز هم از روحیه‌ای جسور و جستجوگر برخوردارند و خیلی بهتر از کارگردان‌های کم سن و سال‌تر از خودشون می‌توانند جوان‌ها را درک کنند.
صدرعاملی که استاد پیدا کردن بازیگران جوان و بااستعداد است در این فیلم هم با معرفی سها نیاستی یک شانس نامزدی سیمرغ برای فیلمش خریده است. نیاستی با ظاهر معصوم و پاک خود به خوبی توانسته نقش دختری را بازی کند که حاضر است هر کاری انجام دهد تا صمیمی‌ترین دوستش را به زندگی بازگرداند و از طرفی تنهایی و احساس گناه راحتش نمی‌گذارد.
مشکل فیلم شاید نبود قصه‌های فرعی غنی و قوی است که بدنه قصه اصلی را تقویت کنند و به فیلم، ضرباهنگ بهتری بدهند. با این همه، «سال دوم دانشکده من» از بازگشت صدرعاملی به سینمای مورد علاقه‌اش خبر می‌دهد. سینمایی که بخشی از آن محصول دورانی است که به‌عنوان روزنامه‌نگار و خبرنگار فعالیت کرده است. او همیشه مسائل اجتماعی را رصد کرده و تلاش کرده در فیلم‌هایش تصویرگر تحولات جامعه باشد.

پس از نمایش برش‌هایی از حیات اجتماعی ایرانیان در دهه هفتاد و هشتاد شمسی، با «سال دوم دانشکده من» صدرعاملی و شهبازی عکسی از دهه 90 و جوانانش به ما نشان داده‌اند. عکسی بدون روتوش، واقعی و تأثیرگذار.
 در مجموع می‌توان گفت «سال دوم دانشکده من» با وجود تمام اشکالاتش بهترین فیلم سالهای اخیر رسول صدرعاملی است.  

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها