صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها تفریحی هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

نگاهی به فیلم‌های «احمدرضا درویش» به مناسبت زادروز او

احمدرضا درویش کارگردان خوش‌نام سینمای ایران متولد دوم مرداد ماه ۱۳۴۰ همدان است. وی پس از فارغ‌التحصیلی در رشته گرافیک و معماری فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۱ با کارگردانی نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد و در سال ۱۳۶۸ اولین فیلم سینمایی خود با نام «آخرین پرواز» را ساخت.


فیلم آخرین پرواز ثابت کرد درویش سینما را به خوبی می‌شناسد و می‌تواند برای جذب بیشتر تماشاگر از تعلیق استفاده کند. درویش در سال‌ ۶۹ دومین‌ اثر خود با نام‌ «ابلیس» را كارگردانی‌ كرد فیلمی که فرم آن را می‌توان‌ نقطه‌ آغاز‌ كارهای‌ بعدی‌اش‌ دانست. همچنین استفاده از سوپراستار دهه‌ ۶۰ سینمای‌ ایران‌ یعنی‌ خسرو شكیبایی‌ در موفقیت «ابلیس» در گیشه بسیار موثر بود.
در سال‌ ۷۱ درویش‌ با ساخت‌ فیلم‌ «آذرخش» نشان داد با ساختار فیلمهای‌ حادثه‌ای‌ آشناست‌ و می‌تواند راوی‌ خوبی‌ برای‌ معضلات‌ جامعه‌ باشد؛ مشكلاتی‌ كه‌ جوانان‌ را وادار می‌كند به‌ راههای‌ خلاف‌ كشیده‌ شوند او می‌گفت‌ از طریق‌ فرهنگسازی‌ درست‌ می‌توان‌ بحرانهای‌ جامعه‌ را محدود كرد. «آذرخش» در جشنواره‌ فیلم‌ فجر چندان‌ مورد توجه‌ قرار نگرفت، اما در گیشه‌ موفق‌ بود.


«کیمیا» در سال ۱۳۷۴ چهارمین اثر او بود که توانست نظر منتقدان را جلب کند. آنهایی‌ كه‌ در سیزدهمین‌ جشنواره‌ فیلم‌ فجر موفق‌ شدند فیلم‌ «كیمیا» ساخته‌ احمدرضا درویش‌ را تماشا كنند، همگی‌ غافلگیر شدند درویش‌ یك‌ فیلم‌ ناب‌ جنگی‌ اجتماعی‌ ساخته‌ بود؛ او كه‌ با فیلمهای‌ قبلی‌اش‌ نشان‌ داده‌ بود به‌ تمام‌ زیر و بم‌ سینما آشناست، اكنون‌ خود را موظف‌ كرده‌ بود آنچه‌ در واقعه‌ خرمشهر و در زمان‌ جنگ‌ دیده‌ بود را به‌ تصویر بكشد. او آدمهای‌ جنگ‌ را خوب‌ می‌شناخت و با كیمیا همه‌ را بهت‌زده‌ كرد، چون‌ قهرمان‌ قصه‌ جنگی‌ او یك‌ زن بود؛ زنی‌ كه‌ با حس‌ زنانه‌ خود در شهری‌ جنگی‌ نفس‌ می‌كشید و پیش‌ می‌رفت؛ زنی‌ كه‌ یک مادر بود و‌ می‌خواست‌ كودكی‌ را كه‌ یادگار خرمشهر و مردم‌ آن‌ بود به‌ سلامت‌ به‌ محل‌ امن‌ برساند. وظیفه‌ او حفظ‌ میراث‌ بود. چند تن از بهترین‌ بازیگران‌ سینمای‌ ایران‌ نقشهای‌ اصلی فیلم‌ را بازی‌ كردند خسرو شكیبایی‌ در كیمیا بار دیگر در كنار بیتا فرهی‌ قرار گرفت‌ و رضا كیانیان‌ مثلث‌ آنها را كامل‌ كرد.


دو سال‌ بعد یعنی‌ در سال‌ ۱۳۷۵ بار دیگر درویش‌ یك‌ فیلم‌ جنگی‌ با نام‌ «سرزمین‌ خورشید» را مقابل‌ دوربین‌ برد؛ فیلمی‌ كه‌ بسیاری‌ از منتقدان‌ سینما آن‌ را ادامه‌ یا كامل‌كننده‌ی «كیمیا» دانستند قهرمان‌ «سرزمین‌ خورشید» هم‌ یك‌ زن‌ بود؛ زنی‌ دلاور كه‌ مانند یك‌ مرد می‌جنگید و آن‌قدر همت‌ و درایت‌ داشت‌ كه‌ بتواند فرماندهی‌ یك‌ گروه‌ را نیز به‌عهده‌ بگیرد بازی‌ درخشان‌ گلچهره‌ سجادیه‌ در این‌ فیلم‌ به خوبی در یاد‌ها ماندگار شد. در «سرزمین‌ خورشید» ، درویش‌ دو كودك‌ را به‌ رسم‌ امانت‌ به‌ یك‌ زن‌ سپرد؛ زنی‌ كه‌ وظیفه‌ خود می‌دانست‌ این‌ امانتها را به‌ سرمنزل‌ مقصود برساند. قصه‌ باز هم‌ قصه‌ خرمشهر بود و مردمی‌ كه‌ می‌خواستند از این‌ شهر دفاع‌ كنند، اما مجبور به‌ ترك‌ شهر می‌شوند. 

درویش‌ در سال‌ ۱۳۷۸ فیلم‌ متفاوت‌ متولد ماه‌ مهر با بازی‌ بازیگرانی‌ جوان‌ اما حرفه‌ای‌ چون‌ محمدرضا فروتن‌ و میترا حجار را مقابل‌ دوربین‌ برد. فیلم‌ با واكنشهای‌ مختلفی‌ از طرف‌ منتقدان، دست‌اندركاران‌ سینما و مسئولان‌ فرهنگی‌ روبه‌رو شد؛ اما نقطه‌ عطف‌ آن‌ در عشقی‌ بود كه‌ درویش‌ در كنار مبارزات‌ دو جوان‌ به‌ صراحت‌ بیان‌ می‌كرد. فیلم‌ قصه‌ دانیال، دانشجوی‌ جانبازی‌ بود كه‌ به‌ دانشگاه‌ راه‌ یافته‌ بود و ‌ سودای‌ عشق‌ مهتاب، دختر یكی‌ از اعضای‌ هیئت‌ امنای‌ دانشگاه‌ را در سر می‌پروراند.


از سال‌ ۷۸ تا ۸۱، حدود سه‌ سال‌ درویش‌ در انزوا به‌ سر می‌برد تا فیلمنامه‌ «دوئل» را آماده‌ كند زمزمه‌هایی‌ شنیده‌ می‌شد كه‌ درویش‌ قرار است‌ عظیم‌ترین‌ فیلم‌ جنگی‌ ایران‌ را بسازد و عاقبت‌ پروژه‌ دوئل بدون‌ هیچ‌ اطلاع‌رسانی‌ مطبوعاتی‌ آغاز شد. یك‌میلیارد تومان‌ صرف‌ ساخت‌ فیلمی‌ شد كه‌ می‌خواست هم‌ تداعی‌كننده‌ روزهای‌ سخت‌ و بزرگ‌ جنگ‌ باشد و هم‌ روزهای‌ بعد از جنگ‌ را كالبدشكافی‌ كند. «دوئل» از كینه‌های‌ فروخورده‌ جنگ‌ سخن‌ می‌گفت؛ از مفسدانی‌ كه‌ در ظاهر بی‌تفاوت‌ خود زمین‌ را آلوده‌ می‌كنند تا ریشه‌ها را بخشكانند.

دوئل داستان زینال‌ بود که پس‌ از بیست‌سال‌ اسارت‌ باز می‌گردد. او متهم‌ است‌ و اكنون‌ آمده‌ تا بی‌گناهی‌ خود را ثابت‌ كند. گاوصندوق‌ سالهاست‌ در ته‌ اروندرود خزه‌ بسته‌ است. زینال‌ باید آن‌ را بیابد و اسرارش‌ را فاش‌ كند. نگاه‌ درویش‌ همواره همپای‌ جامعه‌اش‌ حركت‌ كرده؛ او جامعه‌شناس‌ خوبی‌ است. او می‌داند شعله‌ عشق‌ هر چند غمگین‌ می‌تواند گرمای‌ یك‌ فیلم‌ را حفظ‌ كند و زنان‌ به‌ اندازه‌ مردان‌ از زندگی، عشق، جنگ، نفرت‌ سهم‌ دارند.

«دوئل» که از آن به عنوان عظیم‌ترین فیلم ژانر دفاع مقدس یاد می‌شود در سال ۱۳۸۲ با کارگردانی درویش ساخته شد. فیلمنامه «دوئل»، یکی از فیلمنامه‌های خوب چند دهه اخیر سینمای ایران است. این فیلم دارای فیلمبرداری بیگ پروداکشن و همچنین اولین فیلمی است که با صدای دالبی در سینماها پخش شد.

آخرین فیلم درویش فیلم پرحاشیه «رستاخیز» داستانی پیرامون واقعه عاشورا بود. فیلم رستاخیز در روز ۲۴ تیر ۱۳۹۴ به اکران عمومی درآمد اما ساعاتی پس از آن در پی مخالفت علما و مراجع با محتوای آن و به تصویر کشیدن چهره برخی مقدسات، از پرده سینماها پایین کشیده شد.

پس از حاشیه‌های به وجود آمده برای این فیلم، اواخر تیر ۱۳۹۴ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد فیلم رستاخیر پس از اعمال نظر مراجع عظام تقلید و انجام اصلاحات مورد نظر آنان بر روی پرده سینماها می‌رود. محمدحسین نوش آبادی افزود: این وزارتخانه با توجه به نگرانی‌های مطرح شده در زمینه فیلم رستاخیز اکران آن را متوقف کرده‌است. تا امروز وضعیت اکران این فیلم نامشخص مانده است.

رویش در سال ۱۳۹۳ برای سالها فعالیت فرهنگی خود نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر را دریافت کرد.

احمدرضا درویش علاوه بر فیلمسازی تاکنون در سوابق فرهنگی دیگری چون رئیس هیات مدیره مؤسسه فرهنگ تماشاگران ایران، عضو هیات مؤسس موزه سینمای، مدیر عامل خانه سینما، عضو شورای عالی سیاست گذاری خانه سینما، عضویت در شورای مرکزی کانون کارگردانان، دبیر اولین جشن بزرگ سینمای ایران، داور جشنواره‌های فیلم فجر در ۴ دوره و عضو هیات داوران یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های «۱۰۰» ثانیه‌ای فعالیت داشته است.

این کارگردان در کارنامه هنری خود جوایز زیادی را به ثبت رسانده است، از جمله: نامزد ۳ جایزه و برنده ۹ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر از جمله برنده جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی برای فیلم سینمایی «روز رستاخیز» در سال ۱۳۹۲، نامزد ۱۱ جایزه و برنده ۷ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر، تحسین شده در جشنواره‌های پوسان (کره جنوبی)، آسیا پاسیفیک (ژاپن)، تیبورون (آمریکا) برای فیلم سینمایی «دوئل» در سال ۱۳۸۳، نامزد ۹ جایزه و برنده ۳ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر برای فیلم سینمایی «متولد ماه مهر» در سال ۱۳۷۸، نامزد ۱۳ جایزه و برنده ۷ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر برای فیلم سینمایی «سرزمین خورشید» در سال ۱۳۷۶، نامزد ۹ جایزه و برنده ۳ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر.


دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها