صفحه اصلی پیگیری خرید جدول فروش فیلمها اکران آنلاین هنر و تجربه تئاتر کمدی تئاتر کودک بازارچه برنامه آینده سینما تخفیف تماس با ما

گزیده نظرات منتقدان درباره فیلم «پوست» ساخته برادران ارک


امیررضا تجویدی:نمونه درست و منطقی بومی‌سازی الگوهای ژانر وحشت در سینمای ایران. ساختار روایی فیلم، مبتنی بر جغرافیا و افسانه‌های محلی، به نحوی سامان داده شده تا جهان غریب شخصیت‌ها و منطق درونی فیلمنامه،به سان یک افسانه از زبان یک عاشیق برای مخاطب تعریف شود. همین فرم برآمده از افسانه و جغرافیا، باعث شده تا فیلم در پرده نخست، موفق می‌شود با معرفی سر حوصله حادثه محرک و نقطه عطف، انگیزه و رویکرد شخصیت‌ها و قراردادهای جهانش را توجیه کند و از این حیث، نمونه موفقی از فاصله‌گیری از سینمای اجتماعی بدون حواله دادن مخاطب به بدیهیات جهان بیرون است که در عوض، خود را موظف به معرفی و جا انداختن جهان داستانش می‌داند و داستانش را بدون سکته پیش می‌برد. برگ برنده فیلم اما این است که پس از تبیین اهمیت جهان شخصیت‌ها، تمرکزش را بر روی خلق عاشقانه‌ای می‌گذارد که چگونگی پیشبرد گره و کشمکش‌های اصلی مرتبط با آن، پیوندی با چگونگی حل و فصل کشمکش میان شخصیت‌های مرکزی با اجنه و ماوراالطبیعه برقرار می‌کند که حضور دو گروه کشمکش‌ها در داستان را به یکدیگر پیوند می‌زند و اهمیت یکی را به دیگری وابسته می‌کند. با چنین مقدماتی، اوج‌گیری کشمکش‌ها در پرده دوم با قرار دادن قهرمان بر سر یک دو راهی اخلاقی بسیار مهم ادامه پیدا می‌کند: انتخاب میان عشق به مادر یا عشق به معشوقه؛ و این چنین است که فیلم موفق می‌شود با ارائه شخصیت‌پردازی از اجنه به عنوان نمایندگان جبهه آنتگونیست، لحظه به لحظه بیشتر موفق می‌شود پیچیدگی موقعیت‌ها و تصمیمات قهرمان را عیان سازد و به دستاوردی ویژه از حیث ارائه تصویر از عوامل وحشت‌زای ایرانی می‌رسد که طی آن، فریب و طلسم اگر نه بیشتر از اجنه، بلکه حدقل به اندازه آنان عامل سقوط آدمی می‌شوند. "پوست" درست در همین بزنگاه است که تبدیل به چیزی فراتر از یک فیلم الگوی صرف می‌شود؛ چرا که نشانمان می‌دهد هیچ عامل و عنصر بیرونی، به اندازه کژاندیشی و تکفرات سیاه خود آدمی نمی‌تواند او را زمین بزند و درست از زمانی که انسان بر این کژی‌ها غلبه کند، می‌تواند به بزرگ‌ترین آمال و آرزوهای خود برسد. فیلم البته مشکلاتی هم دارد، به ویژه در این بخش که برخی از صحنه‌های اوهام و کشمکش‌های درونی اراز می‌توانستد کوتاه‌تر از کار در بیایند و هم‌چنین، فیلم در پایان‌بندی می‌توانست صراحت بیشتری برای تشریح عمق درونمایه به کار ببندد‌. با همه این اوصاف اما فیلم پیشنهاد تازه‌ای است به سینمای اجتماع‌ زده ایران تا با تمرکز بر افسانه‌های فولکلور، سراغ گونه‌های متفاوتی از داستانگویی بومی برود.

حمیدرضا حاجی حسینی:

یکی از فیلم‌های قابل تامل جشنواره. کاملا متفاوت از فضای فیلم‌های شهری ‌و آپارتمانی سینمای ایران. زبان فیلم أذری است. «پوست» درامی عاشقانه را بر اساس قصه‌ای فولکلور و با اسنفاد از افسانه‌ها، اعتقادات، سنت‌ها و خرافات رایج در خطه آذربایجان در فضایی وهم‌آلود و مخوف با جذابیت، بدون افت و یک‌دست روایت می‌کند.

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.

آخرین دیدگاه‌ها